IFFR Report 5: IFFR Publiekstoppers

0
345

Op het moment van schrijven is de grote prijzenregen van het IFFR nog niet neergedaald, maar het moet raar lopen als de nummer 1 in de publieks-Top 10, Capharnaüm, niet naar huis gaat met de BankGiro Loterij Publieksprijs. Uit een heel ander genre is de nummer 2, Bathtubs over Broadway, die we ook niet onvermeld willen laten.

Capharnaüm

Deze film van Nadine Labaki draait al sinds donderdagavond in de bioscopen door het hele land, dus u kunt hem nu ook al buiten het IFFR bekijken. Deze aanklacht tegen de behandeling van de arme bevolking en vluchtelingen in Libanon won al eerder prijzen in Cannes en is genomineerd voor een Oscar.
Jonge hoofdrolspeler Zain weet niet hoe oud hij precies is: zijn ouders zijn zo arm dat ze hem en zijn broertjes en zusjes nooit hebben aangegeven bij de burgerlijke stand. Hij is maar klein van stuk, maar brutaal en vindingrijk. Ze verdienen van jongs af aan als moderne Olivier Twists de kost op straat met kleine handeltjes en klusjes. Zain trekt het niet meer als zijn lievelingszusje uitgehuwelijkt wordt en loopt weg van huis. Hij wordt liefdevol opgevangen door een illegale Ethiopische vluchtelinge; Zain wordt een soort grote broer voor haar peuter. Maar als zij op een dag opgepakt wordt, staan de kinderen er alleen voor.
Nu heeft deze film geen verhaal dat niet al eerder verteld is door Charles Dickens, Kore-Eda Hirokazu of Danny Boyle. Maar het is de kracht van het spel van de hoofdrolspelers die zorgt dat het de kijker toch raakt. Vooral het naturelle spel van amateur acteur Zain Al Rafeaa, zelf een Syrische vluchteling, tilt de film op tot publieksfavoriet.

Bathtubs over Broadway

Deze documentaire van Dava Whisenant is tegelijk de onthulling van het ‘industrial musical’ genre als een portret van de man die het zijn levenswerk heeft gemaakt om zo veel mogelijk te weten te komen (en veilig te stellen) over deze in opdracht van bedrijven bedachte voorstellingen.
Steve Young was de grappenschrijver voor de David Letterman Show met de langste staat van dienst. Dus hij zag er eerst vooral een grap in toen hij een paar LP’s ontdekte met een ode aan dieselmotoren, badkamers of kopieermachines. Hij begin te graven, kwam in contact met andere verzamelaars, nam contact op met de liedjesschrijvers en performers, en bleef zijn verzameling steeds verder uitbreiden. Het blijkt dat grote bedrijven als Ford, Burger King, American Standard en Xerox in de jaren ‘50, ‘60 en ‘70 hele musicals lieten componeren en uitvoeren tijdens hun jaarlijkse Sales Management bijeenkomsten. Deze waren niet bedoeld voor een groot publiek, en maar in sommige gevallen werden er wel opnamen gemaakt (op plaat of film) die als herinnering naar werknemers werden verstuurd. De componisten waren ook niet de minste: sommigen hadden al Broadway musicals als Fiddler on The Roof op hun naam staan. Maar voor hen, en vele van de zangers en dansers, was het vooral een hele lucratieve bijverdienste. Erkenning hebben ze er nooit voor gekregen.
De film volgt Steve tijdens zijn zoektocht en laat (gelukkig) ook de beste pareltjes uit zijn collectie horen en zien. Zelfs de vorm van de documentaire is gegoten in het format van een ‘industrial musical’ met een openingslied & animatie en als afsluiter een groots zang- en dansspektakel met alle hoofdrolspelers. Een vrolijk makende ontdekking en een kleurrijk stuk geschiedenis, die je laat meezingen met ‘The Bathrooms Are Coming’.

Casper van Amelsvoort

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here